Rozwój dzieckaKochaj i akceptuj swoje dziecko

W pierwszym półroczu nie­mowlę gaworzy, wydając z sie­bie różnego rodzaju dźwięki. Niemowlęta potrafią wygła­szać całe przemowy, które są bardzo sympatyczne, aczkol­wiek często niestety niezrozu­miale. W okolicy roku niektó­re niemowlęta potrafią arty­kułować sylaby, które są zro­zumiałe dla wtajemniczo­nych. W pierwszym roku ży­cia wyrzynają się pierwsze zę­by, niemowlę ślini się i wkłada wszystko do buzi. Pierwszy ząbek pojawia się najczęściej w 6. miesiącu życia. Kochaj swoje dziecko takim, jakim jest i akceptuj je. Nie lekceważ jednak niczego, co budzi twój niepokój, nawet najmniej­szych odstępstw od normy, które wydają ci się istotne. Kontaktuj się ze swoim pedia­trą, a on wyjaśni wszystkie twoje wątpliwości.

Tylko nieliczne noworodki potrafią trafić do buzi palusz­kiem za każdym razem. Jed­nak około 2.-3. miesiąca ży­cia potrafią całymi godzinami zajmować się własnymi rącz­kami. W okolicy 5. miesiąca uwielbiają wkładać do buzi duży palec stopy. Mniej wię­cej w połowie roku dziecko potrafi złapać grzechotkę i potrząsać nią. Nawiązywa­nie kontaktów z otoczeniem i rozwój emocjonalny w dużej mierze zależą od tempera­mentu dziecka. Około pierw­szego miesiąca życia noworo­dek uśmiecha się, gdyż jest istotą towarzyską i odpowie uśmiechem na wasz uśmiech czy na pieszczotliwe słowa. To dla rodziców bardzo wzru­szający moment. Ale pomyśl­cie również, jakie znaczenie ma on w rozwoju dziecka. Niemowlę niewiele wie na tym etapie życia. Nie potrafi jeszcze posługiwać się rączka­mi, nie odwraca się z brzusz­ka na plecy a jednak czuje się już istotą towarzyską, cieszy się, że jest kochany i próbuje nawiązać kontakt.

Pierwsza sprawność ruchowa to poruszanie główką. Opano­wanie kontroli nad własnym ciałem to proces stopniowy. Zaczyna się od świadomych kontrolowanych ruchów główką, rączkami, tułowiem i nóżkami. Zaraz po urodze­niu niemowlę ma odruch ssa­nia i szukania, czyli pełną go­towość do współdziałania przy karmieniu. Ma również przetrwały odruch chodzenia. Podtrzymywane pod paszka­mi wykonuje ruch kroczenia, który zanika w wieku 3 tygo­dni. Odruch pełzania - odpy­cha się nóżkami w pozycji na brzuszku i posuwa się do przodu. Niemowlę na skutek gwałtownego poruszenia go czy hałasu wykonuje ruch od­wiedzenia rączek, jakby się czegoś przestraszyło, jest to tzw. odruch Moro, inaczej zwany odruchem obejmowa­nia. Rodzice często pytają, kie­dy dziecko zaczyna widzieć. Wiemy obecnie, że następuje to o wiele wcześniej niż sądzo­no dawniej. Rozróżnia twarze i przedmioty już kilka dni po urodzeniu. W pierwszych miesiącach życia niemowlęta nie umieją koordynować ru­chów gałek ocznych i często robią zeza. Niemowlę położo­ne na brzuszku jest w stanie unieść główkę na wyprosto­wanych rączkach i pozostać tak przez chwilę. Pierwsze próby odwrócenia się z brzuszka na plecy i odwrot­nie następuje w 3. do 5. mie­siąca życia. Od chwili pierw­szego odwrócenia się niemow­lę nie powinno być pozosta­wiane na stole, ani nawet na tapczanie nawet na chwilę. Najbezpieczniejszym miej­scem jest łóżeczko lub kojec. Większość niemowląt opano­wuje umiejętność siedzenia między 7. a 9. miesiącem ży­cia. Niemowlęta zaczynają raczkować między 6. a 12. miesiącem. Wstają na nóżki między 7. a 12. miesiącem a zaczynają chodzić około 12.-15. miesiąca.

Obserwujecie, jak rośnie wasz maluszek z mieszanymi uczu­ciami. Gdy rozwija się szybko jesteście dumni z niego i z siebie. Gdy maluszek cieszy się własnymi osiągnięciami i odkrywa wokół siebie świat pełen cudów, przeżywacie na nowo najprzyjemniejsze chwile ze swego dzieciństwa. I odwrotnie, niepokój zakra­da się w wasze serca, gdy tyl­ko zauważycie u swego dziec­ka jakiekolwiek oznaki niena­dążania w indywidualnym rozwoju czy opóźnienia w stosunku do innych dzieci. Te odczucia są udziałem wszystkich troskliwych rodzi­ców. Widząc najdrobniejsze odchylenia od modelu roz­wojowego, zastanawiają się, czy zapewnili dziecku właści­wą opiekę. Na ogół zwolnio­ne tempo rozwoju nie ma nic wspólnego z niewłaściwą opieką czy dziedziczonymi defektami. Cechy rozwojowe są zdeterminowane głównie przez dziedziczenie. Wiek w jakim dzieci z danej rodzi­ny mają pierwsze ząbki, opa­nowują sztukę chodzenia i mówienia jest z pokolenia na pokolenie dość zbliżony.